Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Μουσική

Παλαιότερα τα τραγούδια χρησίμευαν στο να μεταμφιέζουν την προπόνηση των σκλάβων στα καταλύματα, σε χορό, ξεγελώντας με τον τρόπο αυτό τους αφέντες τους. Στις μέρες, μας τα τραγούδια της Capoeira αποσκοπούν στο να δώσουν ρυθμό στο παιχνίδι μεταδίδοντας ενέργεια στην roda της Capoeira.

Τραγούδια

Τα τραγούδια που χρησιμοποιούνται στην Capoeira είναι τα εξής:

Chula: Είναι ένα μικρό τραγούδι, συνήθως αυτοσχεδιασμένο που παρουσιάζει κάτι ή κάνει αναγνώριση. Τραγουδιέται από τον τραγουδιστή ως εισαγωγή της σύνθεσής του. Συνήθως διξάζει τους mestre του, την καταγωγή του ή την πόλη στην οποία γεννήθηκε ή βρίσκεται την συγκεκριμένη στιγμή. Μπορεί ακόμα να αποτίσει φόρο τιμής σε ιστορικά γεγονότα, μύθους ή κάποιο πολιτιστικό στοιχείο που δείχνει σεβασμό στην roda της Capoeira. Συνηθίζεται οι τραγουδιστές της roda να χρησιμοποιούν την chula ως εισαγωγή για τα corridos και τις ladainhas και κατά την διάρκειά της προτείνεται ένα ρεφρέν για να τραγουδήσει η χορωδία.

Corrido: Όπως λέει και το ίδιο το όνομα, είναι ένα τραγούδι που ''επιταχύνει'' τον ρυθμό και που χαρακτηρίζεαι από την ένωση του στίχου που τραγουδάει ο τραγουδιστής με τις φράσεις του ρεφρέν και επαναλαμβάνεται ολόκληρο ή εν μέρει από την χορωδία, ανάλογα με τον χρόνο που αφήνει ο τραγουδιστής ανάμεσα στους στίχους που τραγουδά. Ο τραγουδιστής φτιάχνει μικρούς και απλούς στίχους οι οποίοι επαναλαμβάνονται συνεχώς και ο συνδυασμός τους χρησιμοποιείται ως ρεφρέν από την χορωδία.

Quadra: Είναι αυτό που λέει το όνομά της: μια quadra. Η quadra είναι μια μικρή στροφή μόλις τεσσάρων απλών στίχων, της οποίας το περιεχόμενο ποικίλει ανάλογα με την δημιουργικότητα του συνθέτη ο οποίος μπορεί να κάνει αστεία με την προφορά ή την συμπεριφορά κάποιου παίκτη, να κάνει προειδοποιήσεις, να διηγηθεί μύθους, ιστορικά γεγονότα ή να μιλήσει για σημαντικά πρόσωπα της Capoeira.

Ladainha: To περιεχόμενο μιας ladainha αντιστοιχεί σε μια μεγάλη προσευχή που αναπτύσσεται από τον τραγουδιστή. Μετά την ladainha ακολουθεί η louvacao με στίχους σύντομους που αποτίουν φόρο τιμής στην Capoeira και οι οποίοι επαναλαμβάνονται από την χορωδία. Οι ladainhas τραγουδιούνται αποκλειστικά στο παιχνίδι της Angola και συγκεκριμένα πριν από την έναρξη του παιχνιδιού. Οι συμμετέχοντες στην roda πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους στον τραγουδιστή, γιατί στην ladainha μπορεί να γίνει κάποια πρόκληση και αφότου δοθεί το σήμα έναρξης του παιχνιδιού, η πρόκληση αυτή μπορεί να αφορά οποιονδήποτε.

Στην Capoeira Angola υπάρχουν τρία είδη berimbau: H Gunga, το Medio και η Viola, δεδομένου ότι το καθένα τους διαφοροποιείται από το μέγεθος της cabaca. Μαζί με τα berimbau τοποθετείται το pandeiro, το atabaque, το agogo και το reco-reco.

Όταν ξεκινάει ένα παιχνίδι Angola, o mestre που είναι παρών στην roda ή κάποιος από τους Capoeristas που βρίσκονται στο pe do berimbau τραγουδάει μια ladainha. Κατόπιν ακολουθεί το τραγούδι της louvacao και οι δύο capoeristas περιμένουν με προσοχή. Μόνο όταν αρχίσει να τραγουδιέται το corrido μπορούν να ξεκινήσουν το παιχνίδι. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι στην Angola η ladainha δεν τραγουδιέται ανάμεσα στις quadras ή τα corridos, ωστόσο, μπορεί να τραγουδηθεί η μία μετά την άλλη στην σειρά. Αν ο ρυθμός σταματήσει, καθίσταται υποχρεωτικό να ξεκινήσουν με νέα ladainha. Στις παραδοσιακές σχολές Angola, όταν ένα ζευγάρι τελειώνει το παιχνίδι του, αυτόματα ο ήχος σταματά και οι επόμενοι δύο capoeristas ετοιμάζονται να παίξουν ξεκινώντας με μια νέα ladainha και ούτω καθεξής.

Οι βασικοί ρυθμοί της Capoeira Angola:

Angola: Είναι ο συγκεκριμένος ρυθμός του παιχνιδιού της Angola. Το παιχνίδι του είναι αργό και πονηρό όπου επιδεικνύεται η ισορροπία, η δύναμη και η σωματική έκφραση.

Sao Bento Pequeno: Είναι ρυθμός για παιχνίδι τεχνικής επίδειξης αρκετά ελεύθερο, γρήγορο και ευκίνητο. Επίσης γνωστός και ως Angola Invertida.

Sao Bento Grande: Είναι ρυθμός για ένα παιχνίδι γρήγορο όπου ο παίκτης προσπαθεί να πετύχει τον αντίπαλο δείχνοντας τα αντανακλαστικά και την ευστροφία του.

Apanha Laranja No Chao Tico-Tico: Ρυθμός για ένα παιχνίδι παρουσίασης στο οποίο οι capoeristas προσπαθούν να αρπάξουν λεφτά από το πάτωμα με το στόμα.

Στην Capoeira Regional

Στην Capoeira Regional υπάρχει μόνο ένα berimbau και δύο pandeiro και οι ladainhas γενικά είναι μικρές, σχεδόν του μεγέθους μιας quadra. Στην Capoeira Regional υπάρχουν εφτά ρυθμοί που δημιούργησε ο mestre Bimba και οι οποίοι διαφοροποιούν τα παιχνίδια:

Οι εφτά ρυθμοί της Capoeira Regional:

Iuna: Ο ρυθμός αυτός βασίστηκε στο κελαίδισμα του ομώνυμου πουλιού. Είναι ένα παιχνίδι συνεχόμενο όπου εκτελούνται ακροβατικές κινήσεις και στο οποίο μπορούν να συμμετάσχουν μόνο meste ή graduado. Κατά την εκτέλεσή του χρησιμοποιούνται μόνο μουσικά όργανα και καθόλου τραγούδι.

Amazonas: Είναι γιορτινός ρυθμός, που χρησιμοποιείται ως χαιρετισμός σε mestre Που έρχονται με τους μαθητές τους από άλλα μέρη. Παίζεται σε batizado και μεγάλες διοργανώσεις.

Cavalaria: Είναι ποροειδοποιητικός ρυθμός. Υπήρχε ήδη από παλιότερα, από τον καιρό της απαγόρευσης της Capoeira. Τότε χρησιμοποιούνταν για να προειδοποιήσει για την παρουσία της έφιππης αστυνομίας, της ίλης του ιππικού όπως αποκαλούνταν. Ένας Capoerista τοποθετούνταν σε στρατηγική θέση και μόλις έβλεπε την αστυνομία μιμούνταν με τον ήχο του berimbau το ποδοβολητό των αλόγων και η roda μεταμορφωνόταν σε ένα αθώο παιχνίδι.

Santa Maria: Γενικά χρησιμοποιείται μόνο σε παρουσιάσεις και σχετίζεται με το παιχνίδι με μαχαίρια ή ξυράφια.

Benguela: Είναι ένα παιχνίδι αργό, ελέυθερο, με ακροβατικά. Είναι αρκετά ανταγωνιστικό και δημιουργήθηκε για να παίζεται με τους angoleiros.

Idalina: Στον ρυθμό αυτόν δεν αντιστοιχεί κάποιο συγκεκριμένο είδος ξεκάθαρου και καθορισμένου παιχνιδιού δεδομένου ότι, κάποιες φορές υπερισχύει στην εκτέλεση των παικτών μία θεατρικότητα η οποία παραπέμπει σε ερωτική κατάκτηση.

Sao Bento Grande de Bimba: Ο ρυθμός απαιτεί παιχνίδι ψηλό, ελεύθερο και γρήγορο με εκρηκτικές και δυνατές κλωτσιές.